Hup!
Gepubliceerd op 7 juli, 2010 Foto's , Uit 1 CommentTags:voetbal sint-baafs groot scherm oranje hup
Zomer in Gent (en ver daarbuiten)
Gepubliceerd op 5 juli, 2010 Algemeen , Persoonlijk , Uit 1 CommentTags:groot scherm voetbal feesten kroatie
Het zomerreces heeft een aanvang genomen, en dus verschijnt hier even wat minder tekst. Inspiratie zat, maar het woord blijkt sterker dan de daad. Terwijl de daad toch eigenlijk ook gewoon het woord is. Enfin, dat wordt ingewikkeld… Om maar te zeggen dat de toog van de Pink Flamingo’s een goeie inspiratiebron is. Mocht hij een vrouw zijn, dan was hij een muze.
Niet dat deze devote dopper -tegen wil en dank, maar wie gelooft dat nog?- zijn dagen vult met het sponsoren van de lokale horeca. Maar toch. Je moet iets natuurlijk.
Oh ja, dat groot scherm op Sint-Baafs is echt de max! Heerlijke ambiance, en je raakt er steevast aan de praat met een fanatieke voetbalzot. Afgelopen vrijdag probeerde er zelfs één mijn lief te versieren. Waar ik bijstond. Toen hij dat doorkreeg, klonk het dat hij ‘voor de ambiance’ komt. Ik antwoordde dat ik voor het voetbal kom. Hij maakte nog een flauwe woordspeling waar ik even moest over nadenken: iets met Kuyt en kaviaar. Soit. Morgen is het weer van dattum: Oranje tegen de Uruguayanen. Altijd weer lachen. En zweten.
Nog een paar weken en ‘t zijn Gentse Feesten. Ook dit jaar maar voor heel even, wat mij betreft. Op de vijfde dag vliegen we naar Kroatië. Een weekje gaan cruisen met een huurauto. Al klinkt cruisen misschien wel een beetje gay, nu ik er zo over nadenk. Enfin, naar ‘t schijnt hebben ze daar goeie wijnen.
Kiezen in Gent
Gepubliceerd op 13 juni, 2010 Politiek Geef een reactieTags:politiek, verkiezingen, N-VA
Bon, we zijn er weer vanaf. Voor de tweede keer sinds het bestaan van dit lokale blog naar Atheneum Wispelberg. Dat op zich is al een hele curiositeit.
De sfeer zat er naar goede gewoonte meteen goed in. Geen wachtenden rond kwart voor één. Een streng schoolmeestertype blaft op formele wijze mijn naam naar één van de bijzitters. Die zitten er op zijn zachtst gezegd stoïcijns bij. Als geslagen honden. ‘T is dan ook weer om het gras af te rijden.
Ik heb voor de derde keer op rij op de N-VA gestemd. Niet op Bracke maar op een blogger. En op een slimme mens voor de Senaat. Waarom? Vanuit een Vlaamse reflex. Omdat ik vind dat er meer dan ooit een duidelijk signaal nodig is naar de Waalse politici. En omdat er meer dan ooit nood is aan een strenge migratiepolitiek. Ik ben het overigens niet eens met het sociaal-economisch programma van de N-VA.
Je mening verkondigen op café is in Gent niet altijd vanzelfsprekend. Gent is een links nest in vergelijking met Antwerpen. Al hangt veel ervan af in welk milieu je je begeeft.
Overigens: discussiëren over politiek kan nuttig blijken. Om je eigen mening bij te schaven of te wijzigen bijvoorbeeld. Alleen dommeriken veranderen nooit van gedacht. Maar een discussie dient niet om je eigen mening op te dringen en ze voor te stellen als de enige die er toe doet. Het eigen grote gelijk zeg maar, waarbij de rede zich aandient als een staaltje onversneden demagogie. Laat dat maar aan politici over.
Kijkstage
Gepubliceerd op 4 juni, 2010 Economie , Verkeer Geef een reactieTags:kijkstage, rijschool, rijschoollesgever
Als u één dezer een knalrood autootje van een autorijschool ziet voorbijknoeien in de regio Gent, dan is de kans groot dat ik erin zit. Niet op de bestuurders- of passagiersstoel, maar op de achterbank. Tweeëndertig uren kijkstage vormen de kroon op de geweldige opleiding ‘rijschoollesgever‘ van de VDAB en Cevora. Een mens moet iets als hij niet meer aan de bak komt. Ik zou zelfs meer durven zeggen: een mens wordt daar redelijk wanhopig van. Verdomde crisis. Je kan toch niet elke avond een sixpack wegtikken?
Rijschoollesgever dus: een knelpuntberoep. Logisch. De (staats)examens zijn niet van de poes, de job is slecht betaald (max. 1300 euro netto), en je zet eigenlijk elke dag je leven op het spel. Niks om voltijds te doen, maar wel een interessant bijberoep.
En ondertussen die verdomde kijkstage. Van de Heuvelpoort naar Melle naar Gentbrugge naar De Pinte naar Melle en vice versa. En ik mag niks zeggen. Alleen maar kijken. En ik heb dingen gezien die de leerling niet zag: copulerende koeien bijvoorbeeld. Eéntje om te onthouden voor die modelles. Eigenlijk had ik het na vier uren al redelijk bekeken. Toen kroop een vrouwmens van middelbare leeftijd achter het stuur dat mij bijna een whiplash kostte. En ik heb ook geleerd dat je als rijinstructeur beter geen koffie drinkt tijdens de diensturen. Tweeëndertig uren… hoe halen ze ‘t in hun hoofd? Als een leeuw in een kooi.
Karper in de Blaarmeersen
Gepubliceerd op 22 mei, 2010 Persoonlijk , Uit , Video Geef een reactieTags:karper, paartijd, Blaarmeersen
‘Ola, kijk wat een beesten joh!’ Dixit een argeloze student die zich de pleuris schrikt op de steiger van de Blaarmeersen. Ik kijk een beetje meewarig als ik zie hoe snel zijn voeten weer op het droge belanden. Er is nochtans geen reden tot paniek. Karpers bijten niet.
Ik zal als ex-karpervisser (en zodoende een heel klein beetje expert) even herhalen wat ik eerder ook al tegen een Gentenaar op jaren had verteld. Het schouwspel dat zich dezer dagen in de plas van de Blaarmeersen afspeelt is niets minder dan paringsgedrag. Best indrukwekkend: zo’n twintig karpers die rondjes zwemmen en passioneel tegen mekaar aanschurken. Maar zeker niks om bang van te zijn. Karpers zijn geen piranha’s. Het zijn erg schuwe en slimme vissen die menselijk contact mijden, en geen verwondingen kunnen veroorzaken. Ze hebben noch tanden noch scherpe vinnen.
Afgelopen donderdag kwam de schoolmeester in mijzelve plots los. Ik kon het niet laten een aantal misverstanden de wereld uit te helpen, en de toeschouwers aldaar iets bij te brengen over deze fascinerende vis.
Belangrijk om weten:
- Een karper is geen Koi. Omgekeerd geldt wel dat een Koi een karper is: een kweekvariant.
- Aan de schubben kan je de karper benoemen: schubkarper, spiegelkarper, lederkarper…
- Karpers kunnen tot 3O jaar oud worden. In de vrije natuur zelfs tot 4O jaar.
- Karper komt oorspronkelijk uit China, en staat daar ook op de menukaart. (Of in Chinatown, waar ook ter wereld.) Karper uit een zoetwaterplas zoals de Blaarmeersen is eigenlijk niet te vreten, wegens een grondsmaak en te veel graten.
Mooie Hollandse schubkarper. Het lief moet natuurlijk mee voor de foto’s of ander beeldmateriaal, en mag verder niks zeggen. Dat zou de karpers immers afschrikken…
Bon, eindelijk zomer! Tijd om terug te blikken op donkerder en kouder tijden. Aangezien ik het laatste jaar wat recreatief -en hopelijk ook creatief- heb zitten aanklooien met camera’s enzo: een filmpje van Gent. Het materiaal heb ik in een paar uur geschoten in december of januari. Daar wil ik nu even vanaf zijn. Ik herinner me alleen dat mijn vingers bijna bevroren waren. Om maar te zeggen dat het koud was. Lang leve de zomer!
Zet ‘m wel even op 720p voor HD-kwaliteit.
Zing en tover een lach op uw muil, want er komt weer een Coupurefeest aan. Gisteren viel de flyer in de bus. Er komt een half dozijn bandjes spelen, maar uw geïmmigreerde Antwerpenaar gaat uiteraard resoluut voor een rondrit met de paardentram. Dat spreekt voor zich. En achteraf een pintje. Of twee…
Mens, erger je
Gepubliceerd op 7 mei, 2010 Mensen , Ruimtelijke ordening , Verkeer Geef een reactieTags:studenten, toeristen
Er zijn twee groepen mensen waar ik mij wel eens aan erger hier in Gent. Nuja, het zijn er wel meer eigenlijk -je bent een filantroop of je bent het niet- maar West-Vlamingen zijn nu éénmaal buiten categorie. Die bedoel ik dus niet.
Toeristen. Ik weet het: ze zijn goed voor de commerce, maar ze zijn met steeds meer. En ze luisteren ook almaar vaker naar tot de verbeelding sprekende namen als Henk of Jaap. Tot daar aan toe. Veel erger vind ik het feit dat ze als een kieken zonder kop over straat slenteren. Meestal met HD-camera in de aanslag. Ik had er laatst bijna ééntje op mijn fietskader gespietst. En ja, ik weet dat je stapvoets moet fietsen in een voetgangerszone. Maar toch… En ondertussen maar morren over de werken in de binnenstad. Zij wonen er niet eens.
Studenten. Ze heten een verrijking -lees: troef- voor de stad. Maar is dat wel altijd zo? Als ik ‘s morgens vroeg langs de Graslei fiets na een vroege lentedag ligt die erbij als een sloppenwijk van Calcutta. We zijn ook jong geweest, maar een beetje respect voor die prachtige historische binnenstad zou toch echt geen kwaad kunnen. Me dunkt. Of ben ik nu een ouwe zeur aan het worden? Maar dat is niet alles. Frituren die volgepakt staan met studenten zijn ook al niet te pruimen. Zeker als ze allemaal een bestelling beginnen afdreunen, zodat het wachten net iets langer duurt.
Vervolg
Gepubliceerd op 27 april, 2010 Mededeling , Persoonlijk , Verkeer Geef een reactieTags:kalf, Turk, verkeerskunde
Bon, we zijn een paar weken offline geweest omwille van een administratief probleempje. Een detail, meer niet. Om een lang verhaal kort te maken; het domein apeningent.be zit nu bij een Gents bedrijf. Beter een dichte buur, zeg maar.
Ondertussen zomert het in de Groene Vallei, en -wie weet- ook wel in Central Park. Uw Antwerpenaar in Gent had het de voorbije weken overigens te druk voor enig geschrijf, en maakte van de gelegenheid gebruik om zich te verdiepen in de wondere wereld van de verkeerskunde. Het bleek geen gezonde keuze. Als u één dezer op straat wordt uitgescholden voor dom kalf: aangenaam! In dat geval heeft u gezondigd tegen één van de 87 artikelen van de verkeersreglementering. Is dat met voorbedachte rade, dan bent u waarschijnlijk gewoon een Turk.
A’pen in New York City
Gepubliceerd op 22 maart, 2010 Uit Geef een reactieTags:party, New York, Central Park, VS, rollerblade
Bon, het lijkt hier stilaan meer op een reisblog maar Gent is dan ook geen grote appel. Je raakt er wel eens op uitgekeken. En dan ben je weg natuurlijk.
De meeste mensen die terugkeren van New York zijn razend enthousiast. Je kan er ook gewoon een dubbel gevoel aan overhouden. Ik ben geen stadsmens, en daarom woon ik ook in Gent. Vermoed ik.
New York bleek de ratrace in het kwadraat. Let een seconde niet op en je staat wel in iemands weg. Indrukwekkend ook. Of imposant. Of majestueus. Of of of… Zo kunnen we nog wel een paar adjectieven uit onze kop knallen. Kortom, New York moet je gewoon gezien hebben. Maar er wonen? Neen danku. Dan mis ik de gemoedelijkheid en kleinschaligheid van Gent.
Zaterdag 6 maart -zo’n twee weken geleden- bleek de eerste vroege lentedag. Ideaal voor een dagje Central Park, dat we overigens afsloten met een spontaan kippenvelmoment. Zo’n rollerblade party blijkt zeker geen toevalstreffer, want YouTube is ervan vergeven. Maar hieronder ziet u de enige echte A’pen in Gent-versie. Hell yeah!
Recente reacties