Je kan als inwijkeling heel wat criteria bedenken om de levensstandaard van je nieuwe stad af te meten aan die van je oude heimat. Voet- en fietspaden, cafés en restaurants, vrouwen en vissen, openbare toiletten en hondendrollen, chipolatas en varkenskoteletten… Enfin, mogelijkheden zat. Een andere graadmeter om de beschaving van een Vlaamse stad te meten zijn frituren. Op dat vlak komt die fiere stede er voorlopig nogal bekaaid vanaf. Toegegeven, mijn empirisch frituristenonderzoek kan niet tippen aan dat van Zone09, maar de twee frituren die zich op loopafstand van uw fiere Antwerpenaar bevinden maken het métier van friturist in elk geval grondig ten schande.
Eerst en vooral wil ik even waarschuwen voor frituur ’t Studentje in de Hoogstraat. Vriendelijke allochtone Gentenaar die in een vorig professioneel leven de kost verdiende als taxichauffeur, maar ’s mans frieten zijn niet te vreten en zien er ook uit alsof ze niet te vreten vallen. Denk aan de aanblik van een overreden buideldier, en u komt in de buurt. Bovendien vergeet onze vriend de gebakken cervela –die wel degelijk keihard cash betaald was- mee te geven. Aan de drukte kan het in elk geval niet gelegen hebben. En dan zwijgen we nog over de hygiëne: de gebakken snacks worden eerst op een velletje keukenpapier afgerold dat er schijnbaar een half etmaal ligt en al een frikandel of zeventienhonderd over zich heen kreeg. Ronduit ranzig. Een aanfluiting voor het Gentse ondernemerschap.
Iets minder desastreus maar daarom nog niet lekker zijn de frieten van onze vriend op de Bargiebrug. (En Neen, dat is niet de Phoenixbrug, want die bestaat niet!) Veel te vettig en te krokant. Verfijning is ver zoek. Wél een uitbater die zo weggelopen lijkt uit FC De Kampioenen. Qua amusementswaarde kan het tellen, maar in vergelijking met ons Maria van Frituur Number 1 in de Antwerpse Hoogstraat verbleekt hij dan weer.
Sinds kort is er ook soort all-round junktent opengegaan op de hoek van de Phoenixstraat. Maar de pizza nodigde niet meteen uit naar méér. En dan druk ik me nog zacht uit. Eén keer bekocht, is nooit meer bezocht. Zo gaat dat.
Nee, voor frieten fietsen wij voortaan richting Papegaaistraat. Je moet er doorgaans wat langer wachten -wie kwaliteit levert wordt daar ook voor beloond- maar het is het wachten meer dan waard. Probeer zeker eens de Pagegaaimix. Om stil van te worden…
Jolan on 
GDM on 
Danny C. on 
wim on 
Als amateur in de Gentse fritologie, kan ik niet anders dan jou gelijk geven. Maar als je dan toch tot aan de Phoenixbrug wandelt, dan vind je op de hoek van de Phoenixstraat ‘Sezer Snack’, hun frieten zijn eigenlijk bijlange nog niet zo slecht, en al zeker niet in combinatie met een Franse hamburger of een Kebab. Maar! In de buurt van de Hoogstraat heb je dan wél de beste frituur van Gent en omstreken en de rest van de wereld: De Frietketel in de Papegaaistraat! Doen!
Die van Sezer heb ik vorige week nog geprobeerd in combinatie met een Dürüm. Inderdaad best te pruimen. En zo’n Franse hamburger ziet er ook geweldig verleidelijk uit…
De Frietketel hebben we nog niet geprobeerd… Zal iets voor zondag worden!
Wat frieten betreft, zou een Gentse kermiskramer zowel de uitvinder van de Belgische friet als van de Brusselse wafel zijn. Ja, het zou een kermiskramer zijn die in plaats van oliebollendeeg voor de verandering wat stukjes patat in zijn frituur gooide…
De beste frieten moeten dan natuurlijk in Gent te vinden zijn. Dat zongen ook Jan de Wilde en Lieven Tavernier al in De Fanfare van Honger en Dorst. De beste frieten zijn te vinden bij….Helga!
“We hadden geen geld om eten te kopen,
maar we wisten voor alles het beste adres,
mosselen bij Leentje
en frieten bij Helga
en Annie bewaarde voor ons wel een fles.
En iedere nacht, nog net voor het slapen
de laatste vijf frank in Eddies joeboks.
“A hard rain’s gonna fall”,
we zongen ‘t allemaal samen,
de fanfare van honger en dorst.”
Maar…maar…maar…Waar baatte Helga haar befaamde frituur uit? Juist ja, aan de Zuid. Maar daar staat nu een winkelcentrum… Poor Helga is moeten wijken voor de commerce.
Gelukkig is daar aan de Zuid in de Vlaanderenstraat nog de originele Martino, de uitvinders van het broodje Martino (door Arne Sierens op toneel gebracht). Dat is dus niét Antwerps hé!
Maar waar moet je nu in Gent zijn voor de beste frieten?
Vraag het eens aan de studenten. Waar staan ze met zijn allen aan te schuiven? …
Bij de Gouden Saté aan het Sint-Pietersplein.
Een tweede frituur die ook veel volk weet te trekken is die achter het Sint-Pietersstation aan het Smet-de Naeyerplein. Uit ervaring weet ik dat beide niet te versmaden zijn.
Wil je de andere adressen van Lieven Taverniers fanfare? Die zijn allemaal in Gent te vinden of …al verdwenen…Een geheimpje onder Gentenaars…
De fanfare van honger en dorst
Lieven Tavernier
We liepen in Gent rond,
we waren met zessen,
we kwamen van nergens
gingen nergens naar toe,
vanaf de terrassen,
in de koffiehuizen
bekeken we de mensen
en hun drukke gedoe.
We liepen met ons hoofd in de wolken
en werden dan wakker van honger en dorst
en iedereen riep: kijk daar loopt de fanfare,
de fanfare van honger en dorst.
We hadden geen geld om eten te kopen,
maar we wisten voor alles het beste adres,
mosselen bij Leentje
en frieten bij Helga
en Annie bewaarde voor ons wel een fles.
En iedere nacht, nog net voor het slapen
de laatste vijf frank in Eddies joeboks.
“A hard rain’s gonna fall”,
we zongen ‘t allemaal samen,
de fanfare van honger en dorst.
En kwam er een vrouw
die een van ons meenam,
dan namen we afscheid en zegden vaarwel,
de fanfare trok verder
met minder leden,
de toon in mineur,
we begrepen dat wel.
Maar er was nooit een vrouw
die mooier kon zingen
dan onze fanfare van honger en dorst
en het duurde nooit lang
of we waren weer samen
met de fanfare van honger en dorst.
Wie van ons had ooit durven denken
dat iedereen van ons voorgoed weg zou gaan,
we hebben toen zelf de fanfare ontbonden,
we hebben als iedereen de prijs zwaar betaald.
De prijs van de vrijheid: in ruil voor wat centen,
een baan bij de bank, een auto, een kind,
maar ergens in de stad zingt
een nieuwe fanfare,
een nieuwe fanfare van honger en dorst
een nieuwe fanfare van honger en dorst.
Frietjes? Bestel gewoon online pizza, pasta of pita en ja zelfs frietjes via het internet. Geen verrassingen meer, aangezien je genoeg beoordelingen kan lezen over de kwaliteit van de aangesloten restaurants… In Gent heb je zelfs keuze tussen zo’n 10 restaurants! Nooit meer honger lijden dus!
Toch even duidden dat de persoon van in het ‘t studentje een ambulancier was en dat er al heel veel vooruitgang geboekt is qua hygiëne.
Een van de betere frituren nu in dat gebied van Gent
Helemaal mee akkoord! ‘t Studentje is echt een goede, en naar mijn mening propere frituur. Altijd heel vriendelijk en lekker. Mijn vaste stek.
Zomaar verzinnen dat hij taxichauffeur was zegt al wel iets over de subjectiviteit van je verhaal
Die frieten van ‘t Studentje zijn inderdaad niet lekker, maar ja, wat moet je doen als de papegaai en de frietketel gesloten zijn.
Ik heb ook al een paar keer (te veel) betaald en thuis gemerkt dat er iets te weinig in zat. Echt geen aanrader.
Toch ff ingaan tegen de bedenkingen bij ‘t Studentje.
Ik vind -behalve de bicky’s die in de frietketel inderdaad beter zijn- ‘t Studentje een schitterende frituur.
Bediening en klantvriendelijkheid denk ik niet dat je ergens beter gaat vinden en van de man (indirect) een bedrieger te noemen vind ik dan ook niet kunnen.
Integendeel. Ik wil niet weten hoeveel “winst” ik al gemaakt heb met al die keren dat hij de prijs naar onder afrondde of een proevertje van ‘t huis serveerde.
Misschien ligt het aan het feit dat dit artikel in mei geschreven is en ik pas sinds september een vaste klant geworden ben…
Om toch een minpunt te geven en om in de vergelijking met de frietketel te blijven: het interieur zou wel eens een facelift mogen ondergaan, net zoals de frietkeltel dat onlangs ook gedaan heeft.
O ja, voor de mensen die net zoals ik van stoofvleessaus op de frietjes houden; Geef toe: die betreffende saus van de frietketel is nu toch écht platte kak?! :p
En iemand sprak van de Gulden Saté meen ik mij te herinneren: Inderdaad enkel naartoe gaan als je ongelooflijk dronken bent en niet proeft wat je eet. Frieten worden slechts ff in het frietvet gelegd en zijn bijgevolg echte bleekscheten
Groeten van deze frietliefhebber
Ik heb vorige maand nog eens een Studentje gedaan, en het was inderdaad een pak beter.
Ik heb die man echter nooit een bedrieger genoemd. Dat lijkt me een brug te ver voor een vergetelheid.
Er is een blogger alle frituren van Gent aan het bespreken: http://gentsefrituren.wordpress.com/
Smakelijk!
de frieten in’t studentje zijn van de betere in Gent en dat zullen héél veel studenten beamen.
Je krijgt er inderdaad afgeronde prijzen (als zijn vrouw er niet bij is :p) en de frieten zijn rijkelijk en uitstekend gebakken!
Interieur is cool met alle grafiti! zeker een aanrader en we gaan er direct nog frietjes gaan eten!
Ik woon zelf dichtbij ‘t Studentje en ga daar geregeld langs. Ik vind de frieten daar nu eenmaal wel heel lekker. Maar ik heb wel opgemerkt dat de frieten de ene keer anders gebakken zijn dan de andere keer. Maar om frieten te beoordelen zou je de steekproef moeten nemen met 5 mensen, die elk een andere smaak hebben. De ene heeft ze liever krokant, de andere wat slapper. Het is moeilijk om een frituur te beoordelen op smaak omdat deze nu eenmaal verschillen. Het scheelt bijvoorbeeld al veel indien je de frieten meeneemt of daar te plaatse op eet. Door de warmte in de zak worden de frieten dan vaak wak en slap… Zo wie zo mijn top 3: 1. Frietketel, 2. Julien (gouden saté) 3. ‘t Studentje.
serieus… frituur het studentje heeft DE BESTE frieten van heel gent!!!