Monthly Archive for juni, 2009

Page 2 of 2

Gestemd

Uw Antwerpse blogger in Gent is vandaag ook gaan stemmen. Voor de eerste keer in Gent dus, en dat bleek een reis met de teletijdmachine. Onder het motto ‘herinnert u zich deze nog?’ bleek dat stemmen immers nog met potlood en papier te gebeuren. Dat moet ongeveer vijftien jaar geleden zijn, voor zover ik mij voor de geest kan halen. Ik zal er mij maar vanaf maken met de dooddoener ‘ach, het heeft zijn charmes.’ Zoals breien met kraaltjes, of reizen met paard en huifkar. Het goeie nieuws was overigens dat aanschuiven niet aan de orde was in bureau 107 van Atheneum Wispelberg.

Voor wie het mocht interesseren: ik heb vlaams op N-VA en europees op SP.a gestemd. Een beetje rechts en een beetje links, een beetje klein en een beetje groot, en een beetje Vlaams en een beetje gematigd Vlaams tot Belgicistisch. Kortom, niet echt Gents maar wel perfect in evenwicht. En voor wie dat aanleiding zou geven tot oeverloze discussies aan de toog: neen, u zal mij niet bekeren tot uw links-extremistisch oogkleppendiscours. En mocht u zich toch niet kunnen houden, blijf dan alstublieft met uw vinger uit mijn neus tijdens uw preek. Danku.

Antwerpse Maria’s

Als je ook maar een beetje bij de les wil zijn als Vlaams blogger -verrekt, dat klinkt een beetje als Vlaams Blokker- moet je blijkbaar je genuanceerde mening panklaar hebben over Mijn Restaurant of Op zoek naar Maria. Eerstgenoemde televisiekelk laat ik amusegewijs aan me voorbijgaan -er verschijnt de laatste dagen al genoeg gebakken lulkoek over karaktergestoorden met een muts-  maar over de tweede VTM-hit wl ik chauvinismegewijs wél nog wat kwijt. Namelijk dat het sms’ende volkje zich schromelijk heeft vergist. Liv pakte knap brons, maar verdiende meer. Goud bijvoorbeeld. En niet zozeer omdat Liv Antwerpse is, en tot een jaar geleden de werkplek deelde met uw fiere Antwerpenaar in Gent. Bijlange niet. Maar ons kent ons, nietwaar? Hoe dan ook, de enige échte Maria staat niet in een musical maar in Frituur Number 1 in de Antwerpse Hoogstraat. Als het een troost mag wezen…

Belevenissen van de week

Rake opmerking van iemand die stadsmagazines leest: ‘Ha, die van 09-Magazine wijden een volledig nummer aan eco en bio, en steken hun boekske voor de gelegenheid in een plastic zakje…!?’ Say no more…

Nieuwe culinaire hoogvlieger in Gent: Vita Nova in de Dampoortstraat. Da’s Italiaans op zijn best. Geen pizza, maar wel ‘pasta met zeevruchten en halve kreeft’ of ‘lekkers uit de wei’. Om duimen en vingers en grote en kleine tenen bij af te likken. De zeevruchtenschotel smaakt goddelijk, de vleesschotel –regenwormen op een bedje van koeienvlaaien hadden immers net zo goed gekund- ruikt verrukkelijk. U neemt er dan wel de excentrieke uitbaatster bij: ‘Me from Italia, and aai spiek verry good Ingliesh!’.  En zorg bovendien dat u in goed gezelschap verkeert, want het gaat om slow food. Vrij vertaald: wanneer het hoofdgerecht op tafel komt is uw kritische- en smaakzin al danig aangetast. Of het moest zijn dat uw naam Bob, Peter, Dirk, of Sergio is. Traag leven is diep leven, traag eten is meestal diep in het glas kijken. Als toetje de Grappa, en die leek in niks op kattenpis. Uw Antwerpenaar in Gent verslikte zich eigenaardig genoeg bij de tweede nipbeurt, en zag in zijn rijke verbeelding vlammenspuwers opdagen. En het zijn nog niet eens Gentse Feesten. Kan je nagaan. Enfin, het was erg lekker voor niet al te veel geld. (23 euro de man of vrouw voor een zeevruchtenschotel met kreeft, gamba’s, mosselen etcetera) Een aanrader dus. Het volledige menu kan u ter plekke raadplegen, want een website is er niet. Tenzij vroedvrouwen en tuinplanten meer uw ding zijn.

Tot slot: afgelopen zondag lieten we ons verleiden tot een tour de Gand o.l.v. een professionele gids. Het thema luidde ‘het rebelse Gent’. Ons Keizer Karel-shirt zat jammer genoeg in de was, maar dat kon de pret niet drukken. Draken en vuisten kruisten ons pad, en we liepen tot we er bijna bij neer vielen. Rebels als we zijn hadden we al een halve dag van de oorspronkelijke tour geknepen, maar dat neemt niet weg dat we na afloop als een pudding op een willekeurig terras neerzakten. De tour de Gand leverde enkele mooie ontdekkingen en wetenswaardigheden op -de in- en uitgangen van de Gentse scholen bijvoorbeeld- , de tour de bières leverde eerder een kater van heb-ik-jou-daar op.