Kiezen in Gent

Bon, we zijn er weer vanaf. Voor de tweede keer sinds het bestaan van dit lokale blog naar Atheneum Wispelberg. Dat op zich is al een hele curiositeit.

De sfeer zat er naar goede gewoonte meteen goed in. Geen wachtenden rond kwart voor één. Een streng schoolmeestertype blaft op formele wijze mijn naam naar één van de bijzitters. Die zitten er op zijn zachtst gezegd stoïcijns bij. Als geslagen honden. ‘T is dan ook weer om het gras af te rijden.

Ik heb voor de derde keer op rij op de N-VA gestemd. Niet op Bracke maar op een blogger. En op een slimme mens voor de Senaat. Waarom? Vanuit een Vlaamse reflex. Omdat ik vind dat er meer dan ooit een duidelijk signaal nodig is naar de Waalse politici. En omdat er meer dan ooit nood is aan een strenge migratiepolitiek. Ik ben het overigens niet eens met het sociaal-economisch programma van de N-VA.

Je mening verkondigen op café is in Gent niet altijd vanzelfsprekend. Gent is een links nest in vergelijking met Antwerpen. Al hangt veel ervan af in welk milieu je je begeeft.

Overigens: discussiëren over politiek kan nuttig blijken. Om je eigen mening bij te schaven of te wijzigen bijvoorbeeld. Alleen dommeriken veranderen nooit van gedacht. Maar een discussie dient niet om je eigen mening op te dringen en ze voor te stellen als de enige die er toe doet. Het eigen grote gelijk zeg maar, waarbij de rede zich aandient als een staaltje onversneden demagogie. Laat dat maar aan politici over.