Monthly Archive for maart, 2011

Expo ‘Amerika, dat is ook onze geschiedenis’

Published on 28 maart 2011 in Cultuur. 0 Comments

Geen woord -wat zeg ik- geen letter over het aandeel van de Nederlanden in de ontstaansgeschiedenis van Amerika. Zoiets kan alleen in Brussel. In de Tour & Taxis om een site een site te noemen.

Ik zeg: ge moet maar durven.  Ok, het waren de Fransen, Engelsen, en Spanjaarden die een hoofdrol wegkaapten.

Maar toch.

New York heette niet voor niets ooit Nieuw Amsterdam, en bleek in het begin van de zeventiende eeuw de hoofdstad van Nieuw-Nederland. Yankee zou van Jan-Kees komen, en Roosevelt bleef apetrots op zijn Nederlandse roots.  Niks van dat alles in ‘Amerika, dat is ook onze geschiedenis’. Want de Nederlanden, dat is blijkbaar niet langer de geschiedenis van Brussel.

Het was overigens mijn Nederlandse wederhelft die het geschiedkundige hiaat al na vijf minuten opmerkte. En wat later bleek dat niet eens zo gek. Iemand had een bordje tekst aangevuld met de woorden ‘en de Nederlanden’.

Nog vijf weken exposeert Tour & Taxis over Amerika en een stuk van Europa. Overigens best interessant. Het parcours bestaat uit een mooie mix van nieuwe en oude media. Er staan maquettes, touchscreens, poppen, enz… En je kan ook op maandag gaan. Doen. En neem een bos tulpen mee of zo…

Radio Plus

Published on 13 maart 2011 in Media. 2 Comments

… altijd gezellig!

Al een hele week slikken we de belegen eighties-hits en low-budgetjingles van Radio Plus.  En het moet gezegd: ze gaan erin als een koppel vers gefrituurde frikandellen op een zondagavond. Geen presentatie, geen nieuws … zelfs geen reclame! Maar wel veel muziek. Kortom, de ideale arbeidsvitaminen om het met een torenhoog radiocliché te benoemen.

De muziek van Plus is de kwaadste nog niet. Daar waar Nostalgie de compleet platgedraaide top vijf-hits van weleer balkt, kiest Radio Plus eerder voor de wat minder bekende, vaak vergeten plaatjes. ‘I could never take the place of your man‘ i.p.v. ‘purple rain’ of ”Do you feel my love‘ i.p.v. ‘gimme hope joanna’. Bijvoorbeeld. Of iets van Modern Talking. Zoiets vergt moed anno 2011. Of ballen. Respect.

Maar wie zijn ze?  Waar zitten ze? En wat doen ze (niet)?

YouTube voorvertoningsafbeelding

Het mysterie groeit met de dag, want Radio Plus leeft nog in een tijdperk waarin protocollen uitsluitend in koningshuizen gedijden. Een radiofreak mét website schreef en kreeg… een kaartje. ‘Met vriendelijke groeten.’ Eén en ander doet vermoeden dat er een mens van vlees en bloed achter Radio Plus zit.

Radio maken kost geld. Veel geld. De vraag hoe Radio Plus de bonen dopt, leidt hier op de werkvloer wel vaker tot gefronsde voorhoofden. Graag een antwoord. Nu. Het is goed geweest. En het moet wel een beetje gezellig blijven.

Willem

Published on 3 maart 2011 in Persoonlijk. 0 Comments

De dood van een goede vriend verwerken; hoe doe je dat eigenlijk? Die vraag was nog nooit in me opgekomen. Tot twee weken geleden.

Willem bleek afgelopen jaar één van de weinige zielen die de moeite namen om op dit weblog te reageren. Niet altijd ter zake, maar dat maakte niet uit. Zijn reacties blijven. Als stille getuigen van een vriendschap die abrupt verbroken werd.

We waren mekaar al een jaar of drie en zo’n driehonderd kilometer uit het oog verloren. Uit het oog, maar niet uit het hart. Hij in Londen, en ik in Gent. Maar dat zou slechts tijdelijk zijn. Of om het met zijn eigen woorden op dit weblog te zeggen: “ooit komen we samen…. dream on”.

Het heeft niet mogen zijn. Een laffe, brutale straatoverval besliste daar anders over.  Voor sommigen is een mensenleven niet veel méér waard dan wat cash geld.  Hopelijk levert het onderzoek resultaat op, en geschiedt gerechtigheid. Een beetje dan toch. Want 37 blijft gewoon veel te jong. Laat dat duidelijk zijn.

Bedankt Willem. Voor alles.

YouTube voorvertoningsafbeelding