Archive for the 'Algemeen' Category

Gisterenmorgen zag ik twee onderdanen in dienst van de stad de spandoeken op de Bargiebrug met de nodige zorg en voorzichtigheid verwijderen en meenemen.  Hoe zit dat nu met die Coupurefeesten? Want wat het oog niet ziet, deert het hart niet…

Update: Aangezien het hier de laatste dagen een digitale volkstoeloop is van googelende Coupurezoekers, de Coupurefeesten zelf geen website hebben, en ze bij Gent Blogt selectief blind zijn als het om feesten gaat: de affiche zoals ze hier ten huize apeningent in de bus viel. Zonder dank.

Als ik zie hoe Antwerpen een heel weekend in de ban raakt van een olifant begot, ben ik blij dat ik in Gent woon. ’t Stad heeft iets met beesten, zo lijkt het wel. Ik herinner mij de commotie rond de Aquatopia-leguaan Mozart, die het zelfs tot op CNN schopte. Ik deed toen nog iets met (radio)nieuws enzo, en iedereen verklaarde me gek n.a.v. mijn eigenzinnige nieuwsselectie. ‘Geen niveau!’, orakelde er ééntje bezwerend. ‘Pas maar op, of ik zal jouw leguaan eens nivelleren!’, beet ik bits van me af. Een paar dagen later piepte hij wel even anders. Mozart verwierf wereldfaam. Het beest zong voortaan dan wel een octaaf hoger, maar ach…beter één penis in de mand dan tien in de hand. En Mozart, die was voorgoed van A. 

Voetbalgewijs was het afgelopen weekend iets minder fijn vertoeven in Gent dan in Antwerpen. De gezangen waren dan ook niet uit de lucht gegrepen. ‘Buffalo, buffalo, hey hey hey’, schreeuwde er ééntje zijn keel schor. Het kan overigens ook ‘Buffalo, buffalo, Karl May’ zijn, maar daar wil ik nu even vanaf. Waar het om gaat is dat in het gewoel van indianenkreten de essentie even verloren ging. RAFC aka. den Aantwaarp mag immers weer de eindronde in tweede klasse spelen. Kijk, da’s nog eens beestig nieuws. Volgend seizoen Antwerp in Gent?

Het is nu officieel: ik ben een Gentenaar. Het staat immers op mijn digitale eID. Wanneer ik die laat wijzigen bij de Dienst Burgerlijke Stand van de stad krijg ik als welkomstgeschenk een EHBG-koffertje, waarbij EHBG staat voor ‘eerste hulp bij Gent’. In Gent wonen moet een hele beproeving vol gevaren zijn, flitst het door mijn hoofd. De begeleidende brief maakt melding van ‘een stevig en sierlijk koffertje’. Ik kijk er eens goed naar, en zie een onhandig kartonnen onding. 

Ik steek het Woodrow Wilsonplein veilig over, maar dat kan niet verhinderen dat ik me compleet idioot voel met mijn EHBG-koffer in de hand. Bedoeling was om het winkelcentrum nog even en passant binnen te wippen, maar ik besluit wijselijk in een rechte lijn naar huis te fietsen. Eens veilig thuisgekomen lees ik op de achterkant van de EHBG-kit ‘Welkom Thuis’. Zeg dat wel… 

De inhoud van de EHBG-koffer blijkt goed voor een half regenwoud. Vreemd voor een stad die eerder een wat links en dus milieubewust imago koestert en wier website twee jaar geleden nog bekroond werd tot beste overheidssite. Binnen de kortste keren ligt mijn bureau vol folders, brochures, en kaarten. Ik besluit het stadsplannetje opzij te leggen, en de rest op te bergen. Aan containerparken heb ik voorlopig geen boodschap, laat staan aan een ‘leidraad voor hondenbezitters’. Ik lees in een oogopslag ook nog dat Gent ‘bruisend authentiek’ is, en ga vervolgens een pita steken bij Bar Marakech in de Phoenixstraat.

Continue reading ‘Eerste hulp bij Gent’