Archive for the 'Uit' Category

A’pen in Duitsland

Published on 5 augustus 2011 in Culinair and Uit. 0 Comments

Had ik al iets gelost over die dolle week vakantiepret in juli? Nee dus.

Er viel een klets regen in het zuiden bij den Duits. De camping dreigde weg te spoelen. Blijft een camper drijven? We zullen het nooit weten. Maar altijd beter dan een tent. Dat dan weer wel.

Bovendien was het er vaak koud. Bitterkoud. Dat heeft dan weer meer met de hoogte te maken. (Schluchsee ligt op meer dan 1000 m.) Barbecue in de kou en in de wind, en in de koude wind. Tegen beter weten in.  Het lijkt een schoolvoorbeeld van menselijke stugheid. Al zouden holle HR-managers er evengoed kwaliteiten als volharding en vastberadenheid in herkennen. En kippenbouten garen lang, geloof me.

Soit, Duitsland dus. Sommige dingen veranderen nooit. Dat het eten er nog altijd niet te vreten valt bijvoorbeeld. Schnitzel met gebakken ajuin en vette patatten. Vet, vetter, vetst. Zelfs de meest ranzige diner  in de steets durft die meuk niet serveren. En dat het er eigenlijk verdomd toeristisch is. Mijd Cochem en Heidelberg alsjeblieft. Je loopt er over koppen, en het stikt er van de Hollanders. Even rustig verpozen aan de oever van de Rijn zit er ook niet meteen in. Een agressieve zwaan met territoriumdrang lijkt het te menen, en dreigt uit te halen.  Beschamend. Zwanen zijn kutbeesten, en zwanenmeren boerenbedrog.

Was alles dan kommer und kwell? Absoluut niet. In Titisee-Neustadt zit een exquis Italiaans restaurant. Met echte Italianen enzo. Freiburg bleek bovendien een gezellig stadje. Ze krijgen er binnenkort de paus op bezoek, en zijn daar schijnbaar heel erg fier om. En de natuur toont zich euh… heel erg groen. In de zon had het er allemaal nog iets fraaier uitgezien. Maar ach… We genoten tenminste één dag van van een schuchter zonnetje op de Feldberg.

Op de laatste dag zijn we verkleumd de grens overgevlucht ter hoogte van Straatsburg, en de zon begon gelijk te schijnen. De Fransen waren er zelfs vriendelijk. Volgende keer gaat het misschien wel meteen richting Alsace. We proefden er immers wijn, en die smaakte naar meer. Veel meer.

Feesten: aflevering drie

Published on 19 juli 2011 in Uit. 0 Comments Tags: .

Jaargang drie van de feesten heeft een aanvang genomen. Het zijn er natuurlijk meer dan drie, maar als nieuwe Gentenaar beleef ik ze voor de derde keer. Tunnelvisie, zeg maar.

En dat ik er voor de verandering eens geen zin in heb.

Toch maar even een wandeling maken. Naar de Beersteeg (sic.) voor dat Cirq-gedoe bijvoorbeeld. Als ik aan de inkom arriveer, ebt mijn goesting al weg. Ik spot net iets te veel kroostrijke dertigers die iets uitstralen à la ‘Kijk eens hoe hip wij zijn!’ en ‘Hebt ge ons gezien? We zijn erbij!’ Vorig jaar sokken, nu helmen. So what? Gemaakt. Geforceerd. Gehyped.

Nee, laat maar ongelooflijk zitten. Ik denk even terug aan die openingsavond van DOK, en aan die kudde schapen die hier wat verder op de Coupure graast. En waarom niet eens een marathon-avondje The Wire inlassen? Met een lekker streekbiertje of zo…

Ach, het nieuwe is er af. Been there, done that, etc… En het weer nodigt niet echt uit tot feesten.Of ik word gewoon oud en saai, of een echte Gentenaar. Eén die volgend jaar voor de volle tien dagen met de zuiderzon vertrekt.

Nep-coureur

Published on 11 april 2011 in Uit and Verkeer. 0 Comments Tags: .

Lap. Ze zijn daar weer … de nep-coureurs. Een vroege lente en een koers op tv: meer hebben ze niet nodig om zich in hun supergeile lycra-pakjes te hijsen.

En ze zijn met veel.
En ze gaan snel.
Maar vooral … ze wijken niet.

Nee, dat moeten wij doen. ‘Wij’ zoals in ‘recreatieve voetganger of fietser’. Voor wie ontspanning niet gelijk staat aan prestatie.

Zon en asfalt? O jee. Daar gaat de nep-coureur. Eén van de minder aangename neveneffecten van goed weer. Zoals wespen op een appeltaart, of muggen op een bezwete bast. Of eenzaamheid aan de toog.

Tegenwoordig durven ze ook al eens een mountainbike berijden. Afgelopen zondag terroriseerde er ééntje wandelaars rond de vijver in Merelbeke. Een wat oudere vrouw beleefde de schrik van haar leven toen ze bijna van haar sokken werd gereden. Ze beet ei zo na in het zand. Letterlijk. Ik vroeg mij luidop af of het een beetje zal gaan. Heel even leek hij verhaal te komen halen. Niet dus. Mijn madam vroeg zich ondertussen af of het beetje zal gaan met mij. Ik zeg: nog liever dooie vogel dan struisvogel.

Continue reading ‘Nep-coureur’

A’pen in Miami: de video

Published on 21 januari 2011 in Uit and Video. 0 Comments

Eén jaar na de feiten dan toch iets in mekaar gedraaid met de handycam-rushes van een supertoeristische sightseeing-trip…

 

A’pen in Arizona

Published on 16 december 2010 in Cultuur and Uit. 0 Comments

Zoveel ongerepte natuur in één staat; dat moet wel die van de Grand Canyon wezen. Cactussen in alle maten en vormen, bergen in alle hoogtes en laagtes, en zonsondergangen in alle kleuren en schakerigen. De fauna en flora is er van een schoonheid en grootsheid die we hier, overseas, niet meteen kennen. Bovendien zomert het in Zuid-Arizona nog lekker een graad of dertig eind november; de ideale remedie tegen de dreigende winterdip.

Een dertien-in-een-dozijn-plaatje in zuidelijk Arizona.

En toch. Soms denk ik dat ik klaar ben met Amerika. Die ene keer in Tucson bijvoorbeeld wanneer ik op de rooster gelegd word door zes flikken. Werkelijk van alle kanten kwamen ze toegesneld. (Daar kunnen ze hier nog een kepie aan zuigen.)

‘We recieved a call about a man with a shotgun on the roof of the hotel.’

So? Ik was gewoon een paar beelden aan het schieten met een camcorder. Ze vroegen me de kleren van het lijf en noteerden al mijn gegevens, want ‘that guy from Belgium’ zou wel eens staatsgevaarlijk kunnen zijn.

Continue reading ‘A’pen in Arizona’

A’pen in NYC: de video

Published on 27 augustus 2010 in Uit and Video. 0 Comments Tags: , , , , , .

Ik heb wat zitten knutselen met de videobeelden van onze trip naar New York. Een tijdrovende bezigheid. Niet in het minst omdat de beelden met een simpele handycam, zonder statief, zijn geschoten. Beperkte kwaliteit dus en bovendien in een zwaar gecompresseerd formaat. Er zijn weinig processoren die dat trekken: de i7 doet dat wel.

Soit, het was plezant en hopelijk blijkt dat ook uit de montage. De muziek komt eveneens uit New York: Vampire Weekend – ‘The kids don’t stand a chance’ (remix Miike Snow). Je vindt het nummer enkel op het net. Hier dus, gratis en voor niets.

Plitvice Lake

Published on 17 augustus 2010 in Foto's and Uit. 0 Comments Tags: , .

Nogal wat anders dan de Blaarmeersen…

Belevenissen in Gent en Kroatië

Published on 12 augustus 2010 in Culinair, Cultuur and Uit. 0 Comments Tags: , , , .

De afgelopen twee maanden zijn voorbijgeflitst. Eerst was er dat verdomde WK, met matig voetbal maar des te meer animo. En van drie dagen Gentse Feesten blijft niet veel hangen, behalve dan een Irisch Coffee om acht uur ‘s morgens op de Flashmarkt. Een geval van peer pressure. (Lees: ik had er niet om gevraagd.) Irish coffee leek mij eerder iets voor winterse zondagmiddagen in Ierse pubs.

Achtenveertig uur later landde mijn lijf in Noord-Italië. Wat later verplaatste het zich via Slovenië naar het mooie Kroatie. Het verstand -de geest als u wil- bleek iets minder mobiel en bevond zich aanvankelijk nog op de Gentse Feesten.  De groene rust en dennengeur van Plitvicka Jezera stonden nochtans in schril contrast met de betonnen drukte en de geur van verschraald bier en vervlogen urine in Gent. Bovendien deden onze sympathieke gastheren alle moeite van de wereld om de overgang enigszins te verzachten. Sterker nog, vader en zoon in kwestie zouden niet misstaan hebben op de Feesten. Al begin je dan beter niet van ‘s morgens vroeg te zuipen. Zo haal je nooit de eindmeet. Karlovaçko blijkt trouwens eigendom van Heineken. Onwetendheid smaakt soms net iets minder bitter.

Binnenkort foto’s van die prachtige Plitvice-meren; een stukje wondermooie, ongerepte natuur.  Nu ja, ongerept in die zin dat je alleen mag wandelen in het natuurpark. Op platgetreden paden, en tussen een leger toeristen met spiegelreflexcamera in de aanslag.  Vroeger had iedereen zo’n handig digitaaltje, tegenwoordig hoor je pas bij de club met zo’n zware loebas rond je nek.  Ik vraag me soms af hoeveel van die gasten al eens een foto trekt met handmatige instellingen. Soit, ik doe het nog altijd met een kwalitatief digitaaltje. Stelletje snobs. Tsss…

We hadden een Fiat Panda gehuurd in Triëst, wat geregeld voor verwarrende taferelen zorgde. ‘Scusi, blababla blablabla…’ Italiaans voor beginners. ‘Què?’. Op de terugweg kregen we zelfs het blinde vertrouwen van een Italiaan die de weg kwijt was. Aan elk rood licht deed hij een uitgebreide uitleg met drukke gebaartjes enzo. Gesticuleren moet ooit uitgevonden zijn door een Italiaan. En wij maar knikken. Groot was zijn verbazing toen hij merkte dat we een tussenstop maakten in de havenstad Rijeka.

Kroatië is trouwens een absolute aanrader. Prachtig land, ongelooflijk lieve en open mensen, en lekker eten voor geen geld. Aan de kust bijna een vis-indigestie opgelopen bij wijze van spreken. Mijn eega at drie avonden na mekaar hetzelfde: langoustines. Never change a winning dish.

En nu weer in Gent: een stad met de allures van een dorp. Zeker na de Feesten. Alle goedbedoelde initiatieven ten spijt. Misschien toch nog eens naar Antwerpen afzakken.

Hup!

Published on 7 juli 2010 in Foto's and Uit. 1 Comment Tags: .

Zomer in Gent (en ver daarbuiten)

Published on 5 juli 2010 in Algemeen, Persoonlijk and Uit. 1 Comment Tags: .

Het zomerreces heeft een aanvang genomen, en dus verschijnt hier even wat minder tekst. Inspiratie zat, maar het woord blijkt sterker dan de daad. Terwijl de daad toch eigenlijk ook gewoon het woord is. Enfin, dat wordt ingewikkeld… Om maar te zeggen dat de toog van de Pink Flamingo’s een goeie inspiratiebron is. Mocht hij een vrouw zijn, dan was hij een muze.

Niet dat deze devote dopper -tegen wil en dank, maar wie gelooft dat nog?- zijn dagen vult met het sponsoren van de lokale horeca. Maar toch. Je moet iets natuurlijk.

Oh ja, dat groot scherm op Sint-Baafs is echt de max! Heerlijke ambiance, en je raakt er steevast aan de praat met een fanatieke voetbalzot. Afgelopen vrijdag probeerde er zelfs één mijn lief te versieren. Waar ik bijstond. Toen hij dat doorkreeg, klonk het dat hij ‘voor de ambiance’ komt. Ik antwoordde dat ik voor het voetbal kom. Hij maakte nog een flauwe woordspeling waar ik even moest over nadenken: iets met Kuyt en kaviaar. Soit. Morgen is het weer van dattum: Oranje tegen de Uruguayanen. Altijd weer lachen. En zweten.

Nog een paar weken en ‘t zijn Gentse Feesten. Ook dit jaar maar voor heel even, wat mij betreft.  Op de vijfde dag vliegen we naar Kroatië. Een weekje gaan cruisen met een huurauto. Al klinkt cruisen misschien wel een beetje gay, nu ik er zo over nadenk. Enfin, naar ‘t schijnt hebben ze daar goeie wijnen.