Archive for the 'Uit' Category

Page 2 of 3

Karper in de Blaarmeersen

‘Ola, kijk wat een beesten joh!’ Dixit een argeloze student die zich de pleuris schrikt op de steiger van de Blaarmeersen. Ik kijk een beetje meewarig als ik zie hoe snel zijn voeten weer op het droge belanden. Er is nochtans geen reden tot paniek. Karpers bijten niet.

Ik zal als ex-karpervisser (en zodoende een heel klein beetje expert) even herhalen wat ik eerder ook al tegen een Gentenaar op jaren had verteld. Het schouwspel dat zich dezer dagen in de plas van de Blaarmeersen afspeelt is niets minder dan paringsgedrag. Best indrukwekkend: zo’n twintig karpers die rondjes zwemmen en passioneel tegen mekaar aanschurken. Maar zeker niks om bang van te zijn. Karpers zijn geen piranha’s. Het zijn erg schuwe en slimme vissen die menselijk contact mijden, en geen verwondingen kunnen veroorzaken. Ze hebben noch tanden noch scherpe vinnen.

Afgelopen donderdag kwam de schoolmeester in mijzelve plots los. Ik kon het niet laten een aantal misverstanden de wereld uit te helpen, en de toeschouwers aldaar iets bij te brengen over deze fascinerende vis.

Belangrijk om weten:

  • Een karper is  geen Koi. Omgekeerd geldt wel dat een Koi een karper is: een kweekvariant.
  • Aan de schubben kan je de karper benoemen: schubkarper, spiegelkarper, lederkarper…
  • Karpers kunnen tot 3O jaar oud worden. In de vrije natuur zelfs tot 4O jaar.
  • Karper komt oorspronkelijk uit China, en staat daar ook op de menukaart. (Of in Chinatown, waar ook ter wereld.) Karper uit een zoetwaterplas zoals de Blaarmeersen is eigenlijk niet te vreten, wegens een grondsmaak en te veel graten.
YouTube voorvertoningsafbeelding

Mooie Hollandse schubkarper. Het lief moet natuurlijk mee voor de foto’s of ander beeldmateriaal, en mag verder niks zeggen. Dat zou de karpers immers afschrikken…

Coupurefeest 2010

Zing en tover een lach op uw muil, want er komt weer een Coupurefeest aan. Gisteren viel de flyer in de bus. Er komt een half dozijn bandjes spelen, maar uw geïmmigreerde Antwerpenaar gaat uiteraard resoluut voor een rondrit met de paardentram. Dat spreekt voor zich. En achteraf een pintje. Of twee…

A’pen in New York City

Bon, het lijkt hier stilaan meer op een reisblog maar Gent is dan ook geen grote appel.  Je raakt er wel eens op uitgekeken. En dan ben je weg natuurlijk.

De meeste mensen die terugkeren van New York zijn razend enthousiast. Je kan er ook gewoon een dubbel gevoel aan overhouden. Ik ben geen stadsmens, en daarom woon ik ook in Gent. Vermoed ik.

New York bleek de ratrace in het kwadraat. Let een seconde niet op en je staat wel in iemands weg. Indrukwekkend ook. Of imposant. Of majestueus. Of of of… Zo kunnen we nog wel een paar adjectieven uit onze kop knallen. Kortom, New York moet je gewoon gezien hebben. Maar er wonen? Neen danku. Dan mis ik de gemoedelijkheid en kleinschaligheid van Gent.

Zaterdag 6 maart -zo’n twee weken geleden- bleek de eerste vroege lentedag. Ideaal voor een dagje Central Park, dat we overigens afsloten met een spontaan kippenvelmoment. Zo’n rollerblade party blijkt zeker geen toevalstreffer,  want YouTube is ervan vergeven. Maar hieronder ziet u de enige echte A’pen in Gent-versie. Hell yeah!

YouTube voorvertoningsafbeelding

Feesten in Gent

Het leuke aan Gent zijn de buurtfeesten in de zomer en de fuiven in de winter. Kleinschaligheid is gezelligheid, en op dat vlak zijn ze in Antwerpen het noorden een beetje kwijt. (Hoe tegenstrijdig het ook moge klinken.) In ’t stad gaat het er meestal een pak professioneler maar ook geforceerder, commerciëler, en –misschien zelfs- megalomaan aan toe. Ik heb Laundry Day in de hippe Kammenstraat nog meegemaakt als een klein, gezellig straatfeestje. Heel even toch. Maar alles moet opbrengen, zo lijkt het toch. Het goud smeden wanneer het heet is. Of zoiets. Je gaat toch geen feestje organiseren puur voor de fun? Aldus Antwerpen. In Gent lijkt dat nog wel te kunnen, en dat heeft zijn charme. Hopelijk blijft dat zo, en moeten we over tien jaar niet besluiten dat Antwerpen gewoon trendsetter was…

Wintertip voor de soulfreaks: de maandelijkse Upsoul-party in de Abacho Bar in de Hoogpoort. De Fine Funk Selectors  hebben een wisselende bezetting, en geven meestal ook een aperitief ten beste in Melting Mot op Urgent FM. Meer info in de feestboekgroep!

WordPress.com laat blijkbaar geen flash-uploads of -integratie toe, wat meteen verklaart waarom de embed-functie van Podomatic het niet doet. Helaas stinkkaas! U zal naar Podomatic moeten surfen.

A’pen in Miami

Werkelijk schandelijk is het; je weblog zo verwaarlozen! En ik ga me niet eens verontschuldigen, want dat zou de pretentieuze illusie wekken dat iemand op mijn schrijfsels zit te wachten en dit weblog er hoegenaamd toe doet.

Vlieg er eens uit‘ luidt het wel eens bij monde van de Vlaamse Dienst voor Toerisme en in een wat verder verleden bij een bekend televisieprogramma. Een beter advies bestaat ook nauwelijks als de muren op je afkomen, je stamcafé op een verlengstuk van je woonkamer begint te lijken, en collega-consumenten op broodacteurs in een slechte soap. Klinkt dramatisch? Overdrijving is de moeder van de fantasie. Soit, om kort te gaan: de Antwerpenaar in Gent is nog eens een metropool gaan verkennen. Eéntje dat de koekenstad tot zijn ware proporties herleidt: een koekendoos. Eigenlijk zou elke Antwerpenaar eens naar Miami moeten afzakken. In ‘t stad hebben ze immers alleen krokodillen in de zoo. En in de politiek…

Ik heb een kleine selectie foto’s op mijn flickr geflikkerd. Voor wie het mocht interesseren. Want laat ons wel wezen: niks zo ergerlijk als tegen je zin naar 667 vakantiefoto’s te moeten staren.  Een paar uur aan een stuk.

En deze is mijn favoriet.

Als klant in Gent

Gezocht: een huisarts in Gent city die niet contactgestoord en/of onbeleefd is. Ik heb hem of haar nog niet niet gevonden in het afgelopen jaar. In het eerste geval kreeg ik  bijna geen oogcontact laat staan een comfortabel gevoel. De tweede vond het zelfs niet de moeite om mij te begroeten, en was ronduit onvriendelijk.

Dat je een nummer bent bij de dokter, daar kan ik nog inkomen. Dat je als dokter(spraktijk) geen enkele moeite doet om dat te camoufleren, dat is even wennen na dertien jaar Antwerpen. En eigenlijk kan je de lijn doortrekken naar de hele middenstand. Van bakker tot beenhouwer, van flik tot friturist. Over mijn kapper natuurlijk geen slecht woord, maar die is dan ook al een halve eeuw getrouwd met een Antwerpse. Maar serieus: een heel klein beetje commerciële geest zou toch echt geen kwaad kunnen. Een mens heeft daar deugd van. Echt waar. Geloof me nu maar.

A’pen in Vancouver

Meteen een verklaring voor het inmiddels chronische stilzwijgen op dit hoogstaand weblog. Een mens moet zo af en toe nieuwe horizonten verkennen. Vancouver is overigens net iets groter dan Gent. Een heel klein beetje maar. Ter vergelijking: het stadspark van laatstgenoemde agglomeratie is ongeveer zo groot als Gent. In Canada is dan ook net iets meer ruimte.

In het vliegtuig ziet Vancouver er al net als Gent uit! Bijna...

In het vliegtuig ziet Vancouver er al net als Gent uit! Bijna toch...

Later meer foto’s op Flickr.

Ik kreeg Facebook-gewijs boze stroppendragers op mijn dak n.a.v. een nogal gewaagde opmerking:

…eigenlijk zelden zo’n vriendelijk, sociaal, en hoffelijk volk tegengekomen als de Canadezen. Dat wordt aanpassen volgende week…

Dat is erom vragen natuurlijk. Menig Gentenaar vroeg zich luidop af of ik misschien terug naar Antwerpen zou verhuizen bij thuiskomst. Aan Antwerpse kant – rechter oever dus – bleef het dan weer opvallend stil. Maar het is wel degelijk wennen aan de Vlaamse aard. Het verschil is niet alleen negen uur, maar ook nog een punt of negen op de schaal van hoffelijkheid en sociale omgang. Dat is niet typisch Gents, maar eerder typisch Vlaams.

Rommelmarkt/buurtfeest Kettingstraat – Kettingplein

Met al die feesten zou een mens nog vergeten te bloggen. Prioriteiten zijn soms een beetje zoals de vriendin van Ignace Crombé: plat opportunistisch. Ze had overigens niet misstaan op dat geweldig authentiek buurtfeestje aan het Kettingplein tien dagen geleden. Weer eens wat anders dan de uit hun voegen gebarsten Patersholfeesten. Al moet gezegd dat de rommelmarkt achter de Groene Vallei zowat tot de meest marginale van Vlaanderen moet behoren. Ik zag ergens een katoenen Delhaize-zak hangen voor twee euro! Ge moet maar durven, zei tante nonneke zaliger. En die heeft de Delhaize niet eens gekend.

Het epicentrum van de festiviteiten lag op het pleintje. Gentse couleur locale op zijn best. Er zat bijvoorbeeld zo’n man met een orgeltje te spelen. Geweldig!

buurtfeest1

Ook de obligate bilspleet was van de partij.

buurtfeest2

Continue reading ‘Rommelmarkt/buurtfeest Kettingstraat – Kettingplein’

Gentse feesten – vakantiepret

Met pijn in het hart de Gentse feesten verrruild voor de Nederlandse kleinburgerlijkheid. Ik begon net in volle vorm te geraken. Ook letterlijk. Ik heb er vier dagen van genoten. Met als hoogtepunten het optreden van Jamie Cullum op Gent Jazz, plaatjes draaien in de Pink, het slipje van de dochter van Eddy Wally, en gewoon lekker relax `ouwehoeren`-shit, ik begin nu ook hun jargon te adopteren- met sympathieke mensen. De echte stroppendrager trekt naar het schijnt zijn neus op voor de feesten, maar dat ben ik dan ook niet echt. Geboren, maar in geen geval getogen in Gent. Bovendien kan ik er me wel wat bij voorstellen als je een paar edities achter de slokdarm hebt zitten. En werken in het epicentrum van die feesten lijkt me ook geen pretje.

Nu dus in Nederland. We trokken naar een waddeneiland dat ik steevast apenland noem. Mooi, dat zeker. En de aboriginals van Ameland bleken ook de kwaadste nog niet. De toeristische meute uit de streek bleek dan weer uit ander hout gesneden. Ik zou hier een paar uit het leven gegrepen voorbeelden kunnen geven, maar zo`n qwerty-klavier typt niet echt vlotjes. Laat me gewoon de woorden ‘onbeschoft’, ‘kneuterig”, en ‘burgerlijk” poneren en meer heeft een goed verstaander niet nodig. Bovendien ligt alles er zodanig netjes bij dat ik de bijna onweerstaanbare drang voelde om een vette drol te draaien in zo`n gemillimeterd voortuintje. Ik heb me gedragen.

Over drie dagen zijn we weer in Gent, en is de stad dood. Maar ik ben meer dan ooit blij dat ik in zo`n fijne stad woon, met fijne mensen. Die scheve voetpaden neem ik er graag bij.

Bourgoyen

Paardenmiddel tegen een Gentse kater: even gaan uitwaaien in de Bourgoyen.

Bourgoyen